Archiwum wystaw

Nowe wystawy czasowe

opublikowane: 15 grudnia 2009

„Bóg się rodzi, moc truchleje… Święta Bożego Narodzenia w niewoli niemieckiej i radzieckiej podczas II wojny światowej” przedstawia możliwości i sposoby kultywowania tradycji, nawet w warunkach uwięzienia, często w tajemnicy przed władzami obozowymi. Wplatanie symboliki Świąt Bożego Narodzenia w życie obozowe stanowiło element więzi ze światem zewnętrznym, pozwalało mieć nadzieję na przetrwanie i szybki powrót do domu. Wystawa składa się m.in. z korespondencji i kolekcji kartek świątecznych od żołnierzy polskich, licznych fotografii oraz autentycznych pamiątek. Prezentowane materiały pochodzą przede wszystkim ze zbiorów Centralnego Muzeum Jeńców Wojennych w Łambinowicach, Muzeum Katyńskiego oraz Centralnego Archiwum Wojskowego w Warszawie.

„Legenda tamtej Wigilii – Boże Narodzenie 1944 w KL Gross-Rosen” poprzez korespondencję więźniów oraz fragmenty ich wspomnień opowiada o Świętach w obozie koncentracyjnym. Jest to opowieść o przetrwaniu, smutku, tęsknocie i nadziei. Wystawę ze zbiorów własnych przygotowało Muzeum Gross-Rosen.

Ekspozycje można obejrzeć 8.12.2009 – 31.01.2010 w sali wystaw czasowych Muzeum Gross-Rosen.

Wystawa

opublikowane: 11 sierpnia 2009

Od 1 sierpnia br. w sali wystaw czasowych Muzeum Gross-Rosen można zobaczyć Międzynarodową Wystawę Objazdową „Imiona zamiast numerów”, prezentującą 22 biografie byłych więźniów obozu koncentracyjnego Dachau, przygotowanych w ramach projektu „Księga Pamięci Dachau”. Idea zrekonstruowania i wyeksponowania historii życia ofiar reżimu nazistowskiego oraz zastąpienie „numerów” – „imionami” jest znakiem czci dla ocalałych i uwiecznieniem pamięci o umarłych. Ekspozycja o charakterze edukacyjnym i wychowawczym ma wywoływać refleksję oraz kształtować tolerancję młodych odbiorców.

Wystawa zorganizowana przez Radę Projektu „Księga Pamięci Dachau”, współfinansowana z funduszy Unii Europejskiej w ramach programu Europa dla Obywateli.

Wernisaż wystawy „Więzieni za wiarę. Świadkowie Jehowy a hitleryzm”

opublikowane: 28 kwietnia 2009

2 kwietnia 2009 r. w sali wystaw czasowych Muzeum Gross-Rosen w Rogoźnicy odbył się wernisaż wystawy „Więzieni za wiarę. Świadkowie Jehowy a hitleryzm”. Ekspozycja przygotowana przez Towarzystwo Biblijne i Traktatowe – Strażnica, w części we współpracy z Muzeum Gross-Rosen prezentuje losy Świadków Jehowy w latach 1933-1945, ich prześladowanie i więzienie w różnych obozach koncentracyjnych, z uwzględnieniem KL Gross-Rosen.
W czasie otwarcia przedstawiciel „Strażnicy” wygłosił referat historyczny o „grupie więźniów z fioletowym trójkątem” w którym przedstawił przyczyny osadzania Świadków Jehowy w więzieniach i obozach koncentracyjnych oraz omówił postawy wyznawców Stowarzyszenia w okresie hitlerowskiego reżimu. w grupie ponad 100 gości, obecny był Pan Henryk Dornik, osadzony w KL Gross-Rosen za przekonania religijne. Były więzień opowiedział o swoich przeżyciach z obozu.
„Więzieni za wiarę” to ekspozycja o charakterze edukacyjnym prezentująca męczeństwo Świadków Jehowy w hitlerowskich obozach koncentracyjnych. Wystawa będzie eksponowana do końca lipca br.

Wystawa 03.12.2008 r.

opublikowane: 8 grudnia 2008

Od dnia 03 grudnia br. do końca marca 2009 w sali wystaw czasowych Muzeum Gross-Rosen można zobaczyć ekspozycję zatytułowaną „Proces Norymberski – Zbrodniarze i ich Ofiary”.
Przypomina ona znane z historii fakty związane z działalnością III Rzeszy. Znaczną część ekspozycji poświęcono barbarzyńskim metodom prowadzenia wojny, egzekucjom, obozom koncentracyjnym i zagłady.
Czy osoby winne zostały ukarane?
Zachęcamy do obejrzenia wystawy, która może ułatwić odpowiedź na to trudne pytanie.
Wystawę wypożyczono z Muzeum Tradycji Niepodległościowych w Łodzi.

Wystawa czerwiec 2008r.

opublikowane: 9 czerwca 2008

Od czerwca br. w sali wystaw czasowych Muzeum Gross-Rosen w Rogoźnicy prezentowana jest wystawa z Centralnego Muzeum Jeńców Wojennych w Łambinowicach – Opolu pt.: „Książka w obozach polskich jeńców wojennych na terenie III Rzeszy i krajów okupowanych (1939-1945).”
Wystawa jest próbą przedstawienia historii książki w obozach jenieckich. Unaocznia, dlaczego obieg książek był tam możliwy, jak jeńcy go organizowali, jak radzili sobie z cenzurą, jakie książki i ile ich czytali oraz jakie działania temu towarzyszyły.
Autentyczne pamiątki pomagają zwiedzającym uświadomić skalę tego zjawiska, a przede wszystkim zrozumieć wyjątkowe znaczenie słowa pisanego w izolacji.
W dniu 03.06.2008 r. odbył się wernisaż wystawy, w którym uczestniczyła młodzież z sanatorium „Zuch” w Szczawnie-Zdroju oraz z Publicznej Szkoły Podstawowej w Rogoźnicy.
Bardzo ciekawą prelekcję na temat samej wystawy i poruszonej przez nią problematyki, ale także historii i specyfiki obozów jenieckich, wygłosiła Pani dr Anna Wickiewicz z Centralnego Muzeum Jeńców Wojennych w Łambinowicach – Opolu.

Wystawa maj 2008 r.

opublikowane: 14 maja 2008

Muzeum Gross-Rosen prezentuje w maju br. ekspozycję „Living On/Którzy przeżyli”.
Wystawa przedstawia fotografie – portrety osób ocalałych z Holocaustu, a mieszkających obecnie na terenie stanu Tennessee w Stanach Zjednoczonych. Została przygotowana przez Prof. Roberta Hellera z Uniwersytetu Stanowego Tennessee w Knoxville. Fotografie oraz fragmenty wspomnień w języku polskim i angielskim prezentują losy osób pochodzących z terytorium przedwojennej Polski oraz tych, których główne doświadczenie wojenne związane było z Polską.
Wystawa została sprowadzona do Polski przez Ambasadę USA w Warszawie we współpracy z Tennessee Holocaust Commission.
Serdecznie zapraszamy.

Wystawa 15.01.2008 r.

opublikowane: 21 stycznia 2008

Od stycznia br. Muzeum Gross-Rosen zaprasza do obejrzenia nowej wystawy wypożyczonej z Centralnego Muzeum Jeńców Wojennych w Łambinowicach – Opolu. Wystawa prezentuje prace malarskie wykonane przez jeńców przebywających w oflagach i stalagach.
Działalność artystyczna pomagała jeńcom przetrwać trudny czas niewoli. Kolekcja jest zbiorem prac różnorodnych pod względem technicznym i jednocześnie bardzo ciekawym pod względem artystycznym.
Wystawa prezentowana jest do końca kwietnia 2008 r w sali wystaw czasowych Muzeum Gross-Rosen.

Grafiki Józefa Łapińskiego w Muzeum Gross-Rosen

opublikowane: 6 maja 2006

Zapraszamy do obejrzenia wystawy pt. „Marsz śmierci więźniów KL Stutthof w 1945 r. w malarstwie i rysunkach Józefa Łapińskiego, uczestnika ewakuacji „.


Józef Łapiński [1919-2004] urodził się na Łotwie, w Derwaniszkach. W czasie wojny należał do Polskiej Organizacji Wojskowej (POW). Aresztowany pod koniec 1941 r., po pobycie w więzieniu w Dauwgapils trafił do obozu koncentracyjnego Salaspils k. Rygi, skąd w grudniu 1943 r. zostaje przeniesiony do KL Stutthof (numer więźnia 27508). W styczniu 1945 r. brał udział w pieszej ewakuacji więźniów tego obozu. Po długiej tułaczce wyzwolony został przez wojska radzieckie w okolicy Łęczyc. Po wojnie ukończył Państwową Wyższą Szkołę Sztuk Plastycznych w Gdańsku, gdzie w 1952 roku zdobył dyplom na Wydziale Malarstwa u prof. Juliusza Studnickiego. Brał udział w wielu wystawach, zdobywając liczne nagrody i wyróżnienia.
Prezentowane na wystawie prace, powstałe krótko po zakończeniu II wojny światowej, ukazują grozę i cierpienie, a także udrękę poszczególnych etapów marszu ewakuacyjnego, który pochłonął wiele istnień ludzkich. Te przepojone grozą grafiki są zarówno dokumentem życia w cieniu krematoriów, jak również hołdem złożonym pomordowanym.
Dopełnieniem prezentowanych grafik są fragmenty wspomnień byłych więźniów KL Stutthof, którym dane było przeżyć ten tragiczny marsz.
Wystawę można oglądać do 10 września 2006 r.

Wystawa „Zagłada Żydów w KL Stutthof”

opublikowane: 5 maja 2006

Do 10 września br. w Muzeum Gross-Rosen w Rogoźnicy prezentowana jest wystawa pt. „Zagłada Żydów w obozie koncentracyjnym Stutthof”. Można na niej zobaczyć dokumenty i zdjęcia ilustrujące proces zagłady Żydów w tym obozie.

Istniejący od 2 września 1939 r. obóz Stutthof nastawiony był początkowo głównie na eksterminację „niepożądanych elementów polskich” z terenu Gdańska i Pomorza. Dopiero z czasem stał się on obozem międzynarodowym, gdzie osadzano coraz liczniejsze grupy więźniów innych narodowości.

W drugiej połowie 1944 r. obóz zmienił swój charakter, stając się miejscem zagłady dziesiątek tysięcy Żydów, w ten sposób włączono go w proces realizacji akcji „Ostatecznego Rozwiązania Kwestii Żydowskiej” (Endlösung). Część Żydów ewakuowanych do KL Stutthof z obozów koncentracyjnych i gett położonych na terenie Litwy, Łotwy i Estonii oraz przeniesionych z KL Auschwitz, po selekcji uśmiercano natychmiast w komorach gazowych.

Wystawa „Robotnicy przymusowi na wyspie Rugia – ofiary systemu narodowo-socjalistycznego.”

opublikowane: 1 lutego 2006

W lutym 2006 roku przypadła 61. rocznica likwidacji obozu głównego w Rogoźnicy. W ramach jej obchodów w Muzeum Gross-Rosen w Rogoźnicy została otwarta wystawa pt. „Robotnicy przymusowi na wyspie Rugia – ofiary systemu narodowo-socjalistycznego. „Raj” wspólnoty narodu niemieckiego”.
W jej otwarciu udział wzięli byli więźniowie KL Gross-Rosen, Wicemarszałek Województwa Dolnośląskiego Artur Paprota, Pełnomocnik Wojewody Wielkopolskiego d/s Kombatantów Włodzimierz Buczyński, przedstawiciele władz samorządowych ze Strzegomia, Wałbrzycha i Świdnicy, młodzież szkolna, przedstawiciele organizatorów: Norbert Widok – były więzień KL Gross-Rosen, członek Polskiego Związku Byłych Więźniów Politycznych Hitlerowskich Więzień i Obozów Koncentracyjnych – Okręg Poznań oraz Katarzyna Rostock z Fundacji „Neue Kultur” z Berlina i gospodarze terenu.
Tematem wystawy jest miejscowość Prora – kąpielisko morskie, które zostało wybudowane w latach 1936-1939 na wyspie Rugia.
Przedstawicielka strony niemieckiej, Katarzyna Rostock, uświadomiła zebranym, że dla Niemców wystawa ta ma charakter rozliczeniowy, ma ona pomóc znaleźć odpowiedź na pytanie „Jak doszło do tego, że większość niemieckiego społeczeństwa tolerowała narodowosocjalistyczny reżim?”. Wyjaśnić ideę powstania tzw. Wspólnoty Narodu Niemieckiego (Deutsche Volksgemeinschaft) oraz pokazać w jaki sposób narodowy socjalizm nagradzał Niemców, którzy nie sprzeciwiali się reżimowi (np. urlopem w kurorcie Prora) i tych, którzy od samego początku byli wykluczeni ze Wspólnoty, a więc Żydów, Sinti i Romów, niepełnosprawnych itp. Jak powiedziała Katarzyna Rostock trzeba też przypomnieć robotników przymusowych, którzy od 1939 r. pracowali przy rozbudowie kurortu w Prora. Dzięki wypowiedziom świadków wiadomo obecnie, iż żyli w bardzo ciężkich warunkach, panował głód. Były wśród nich również ofiary śmiertelne.
Natomiast Norbert Widok zwrócił uwagę, że wystawa nie tylko przybliża zwiedzającym etapy rozwoju narodowego socjalizmu, propagandę opartą o psueudonaukowe teorie. Na zakończenie swojego wystąpienia powiedział, że trzeba pamiętać o wydarzeniach z przeszłości, ale jednocześnie budować przyszłość opartą na wzajemnym poszanowaniu, tolerancji i zrozumieniu bez nienawiści i wrogiego nastawienia, tak aby każdy mógł znaleźć swoje miejsce godziwego życia. Wystawa była prezentowana do 30.04.2006 roku, w budynku głównym Muzeum Gross-Rosen w Rogoźnicy, w sali wystaw czasowych.