Archiwum wystaw

Wystawa 15.01.2008 r.

opublikowane: 21 stycznia 2008

Od stycznia br. Muzeum Gross-Rosen zaprasza do obejrzenia nowej wystawy wypożyczonej z Centralnego Muzeum Jeńców Wojennych w Łambinowicach – Opolu. Wystawa prezentuje prace malarskie wykonane przez jeńców przebywających w oflagach i stalagach.
Działalność artystyczna pomagała jeńcom przetrwać trudny czas niewoli. Kolekcja jest zbiorem prac różnorodnych pod względem technicznym i jednocześnie bardzo ciekawym pod względem artystycznym.
Wystawa prezentowana jest do końca kwietnia 2008 r w sali wystaw czasowych Muzeum Gross-Rosen.

Grafiki Józefa Łapińskiego w Muzeum Gross-Rosen

opublikowane: 6 maja 2006

Zapraszamy do obejrzenia wystawy pt. „Marsz śmierci więźniów KL Stutthof w 1945 r. w malarstwie i rysunkach Józefa Łapińskiego, uczestnika ewakuacji „.


Józef Łapiński [1919-2004] urodził się na Łotwie, w Derwaniszkach. W czasie wojny należał do Polskiej Organizacji Wojskowej (POW). Aresztowany pod koniec 1941 r., po pobycie w więzieniu w Dauwgapils trafił do obozu koncentracyjnego Salaspils k. Rygi, skąd w grudniu 1943 r. zostaje przeniesiony do KL Stutthof (numer więźnia 27508). W styczniu 1945 r. brał udział w pieszej ewakuacji więźniów tego obozu. Po długiej tułaczce wyzwolony został przez wojska radzieckie w okolicy Łęczyc. Po wojnie ukończył Państwową Wyższą Szkołę Sztuk Plastycznych w Gdańsku, gdzie w 1952 roku zdobył dyplom na Wydziale Malarstwa u prof. Juliusza Studnickiego. Brał udział w wielu wystawach, zdobywając liczne nagrody i wyróżnienia.
Prezentowane na wystawie prace, powstałe krótko po zakończeniu II wojny światowej, ukazują grozę i cierpienie, a także udrękę poszczególnych etapów marszu ewakuacyjnego, który pochłonął wiele istnień ludzkich. Te przepojone grozą grafiki są zarówno dokumentem życia w cieniu krematoriów, jak również hołdem złożonym pomordowanym.
Dopełnieniem prezentowanych grafik są fragmenty wspomnień byłych więźniów KL Stutthof, którym dane było przeżyć ten tragiczny marsz.
Wystawę można oglądać do 10 września 2006 r.

Wystawa „Zagłada Żydów w KL Stutthof”

opublikowane: 5 maja 2006

Do 10 września br. w Muzeum Gross-Rosen w Rogoźnicy prezentowana jest wystawa pt. „Zagłada Żydów w obozie koncentracyjnym Stutthof”. Można na niej zobaczyć dokumenty i zdjęcia ilustrujące proces zagłady Żydów w tym obozie.

Istniejący od 2 września 1939 r. obóz Stutthof nastawiony był początkowo głównie na eksterminację „niepożądanych elementów polskich” z terenu Gdańska i Pomorza. Dopiero z czasem stał się on obozem międzynarodowym, gdzie osadzano coraz liczniejsze grupy więźniów innych narodowości.

W drugiej połowie 1944 r. obóz zmienił swój charakter, stając się miejscem zagłady dziesiątek tysięcy Żydów, w ten sposób włączono go w proces realizacji akcji „Ostatecznego Rozwiązania Kwestii Żydowskiej” (Endlösung). Część Żydów ewakuowanych do KL Stutthof z obozów koncentracyjnych i gett położonych na terenie Litwy, Łotwy i Estonii oraz przeniesionych z KL Auschwitz, po selekcji uśmiercano natychmiast w komorach gazowych.

Wystawa „Robotnicy przymusowi na wyspie Rugia – ofiary systemu narodowo-socjalistycznego.”

opublikowane: 1 lutego 2006

W lutym 2006 roku przypadła 61. rocznica likwidacji obozu głównego w Rogoźnicy. W ramach jej obchodów w Muzeum Gross-Rosen w Rogoźnicy została otwarta wystawa pt. „Robotnicy przymusowi na wyspie Rugia – ofiary systemu narodowo-socjalistycznego. „Raj” wspólnoty narodu niemieckiego”.
W jej otwarciu udział wzięli byli więźniowie KL Gross-Rosen, Wicemarszałek Województwa Dolnośląskiego Artur Paprota, Pełnomocnik Wojewody Wielkopolskiego d/s Kombatantów Włodzimierz Buczyński, przedstawiciele władz samorządowych ze Strzegomia, Wałbrzycha i Świdnicy, młodzież szkolna, przedstawiciele organizatorów: Norbert Widok – były więzień KL Gross-Rosen, członek Polskiego Związku Byłych Więźniów Politycznych Hitlerowskich Więzień i Obozów Koncentracyjnych – Okręg Poznań oraz Katarzyna Rostock z Fundacji „Neue Kultur” z Berlina i gospodarze terenu.
Tematem wystawy jest miejscowość Prora – kąpielisko morskie, które zostało wybudowane w latach 1936-1939 na wyspie Rugia.
Przedstawicielka strony niemieckiej, Katarzyna Rostock, uświadomiła zebranym, że dla Niemców wystawa ta ma charakter rozliczeniowy, ma ona pomóc znaleźć odpowiedź na pytanie „Jak doszło do tego, że większość niemieckiego społeczeństwa tolerowała narodowosocjalistyczny reżim?”. Wyjaśnić ideę powstania tzw. Wspólnoty Narodu Niemieckiego (Deutsche Volksgemeinschaft) oraz pokazać w jaki sposób narodowy socjalizm nagradzał Niemców, którzy nie sprzeciwiali się reżimowi (np. urlopem w kurorcie Prora) i tych, którzy od samego początku byli wykluczeni ze Wspólnoty, a więc Żydów, Sinti i Romów, niepełnosprawnych itp. Jak powiedziała Katarzyna Rostock trzeba też przypomnieć robotników przymusowych, którzy od 1939 r. pracowali przy rozbudowie kurortu w Prora. Dzięki wypowiedziom świadków wiadomo obecnie, iż żyli w bardzo ciężkich warunkach, panował głód. Były wśród nich również ofiary śmiertelne.
Natomiast Norbert Widok zwrócił uwagę, że wystawa nie tylko przybliża zwiedzającym etapy rozwoju narodowego socjalizmu, propagandę opartą o psueudonaukowe teorie. Na zakończenie swojego wystąpienia powiedział, że trzeba pamiętać o wydarzeniach z przeszłości, ale jednocześnie budować przyszłość opartą na wzajemnym poszanowaniu, tolerancji i zrozumieniu bez nienawiści i wrogiego nastawienia, tak aby każdy mógł znaleźć swoje miejsce godziwego życia. Wystawa była prezentowana do 30.04.2006 roku, w budynku głównym Muzeum Gross-Rosen w Rogoźnicy, w sali wystaw czasowych.

„ZNAKI PAMIĘCI” – wystawa fotografii

opublikowane: 20 czerwca 2005

O ziemio moja powróć w nasze serca
czystym imieniem rozwiąż skamieniały czas.
Od ciał zabitych, ciał morderców,
od trwogi nocnej oczyść nas
K.K.Baczyński

Muzeum Gross-Rosen zaprasza do obejrzenia wystawy fotografii Marka Malinowskiego, dziennikarza od lat związanego z Dolnym Śląskiem i jego historią.
Od początku istnienia Muzeum Gross-Rosen utrzymywał on bliskie kontakty zarówno z byłymi więźniami, jak
i pracownikami Muzeum. Uczestniczył w licznych wydarzeniach (m.in. wizyta niemieckich parlamentarzystów –
– członków SPD) oraz towarzyszył wielu osobistościom odwiedzającym teren byłego obozu (m.in. ambasadorowi Izraela Szewachowi Weissowi). Wydarzenia te starał się utrwalić na kliszy fotograficznej.
„Zdecydowałem się – mówi autor wystawy – pokazać publicznie te zdjęcia, jako dowód pamięci współczesnych
o tych strasznych, wydawałoby się wprost nieprawdopodobnych, czasach nazizmu. Pamięć jest największym darem jaki możemy ofiarować tym wszystkim, którzy zginęli tu i w dziesiątkach innych miejsc”.

Wystawa pt. „Życie sportowe żołnierzy polskich w niewoli niemieckiej w latach 1939-1945”

opublikowane: 5 listopada 2004

05 listopada 2004 r. otwarto w salach wystawowych Muzeum Gross-Rosen w Rogoźnicy wystawę pt. „Życie sportowe żołnierzy polskich w niewoli niemieckiej w latach 1939-1945”, która została przygotowana przez Centralne Muzeum Jeńców Wojennych w Łambinowicach-Opolu. Wystawa przedstawia działalność sportową jeńców w obozach oraz rolę jaką sport odegrał w ich życiu podczas pobytu w niewoli. Na wystawie można było zobaczyć dokumenty jenieckich organizacji sportowych, plakaty oraz fotografie z obozowych zawodów, nagrody dla zwycięzców oraz fragmenty wspomnień.

Wystawa – „Działalność kulturalno-oświatowa polskich jeńców wojennych …”

opublikowane: 10 maja 2004

10 maja 2004 r. otwarto w salach wystawowych Muzeum Gross-Rosen w Rogoźnicy, wystawę pt. „Działalność kulturalno-oświatowa polskich jeńców wojennych w niewoli Wehrmachtu w latach 1939-1945”.
Na przygotowanej przez Centralne Muzeum Jeńców Wojennych w Łambinowicach-Opolu wystawie można było zobaczyć akwarele, obrazy olejne, grafiki, wyroby rękodzieła artystycznego itp., które powstawały w latach 1939-1945 w różnych obozach jenieckich. Zaprezentowany przegląd twórczości i aktywności kulturalnej jeńców w zestawieniu z wyjątkowo trudnymi warunkami w jakich powstawały te dzieła, uświadamia odbiorcy znaczenie kultury w życiu człowieka, niezależnie od warunków w jakich przyszło mu żyć. Ten fenomen tak podsumował, były jeniec Oflagu II C w Woldenbergu (obecnie Dobiegniew) prof. J. Hryniewiecki: „Ekspozycja twórczości
w obozach jenieckich powstawała z potrzeby tworzenia dzieł trwalszych niż nasze życie…”

Otwarciu wystawy, towarzyszyła prelekcja wygłoszona przez pracownika Centralnego Muzeum Jeńców Wojennych mgr Annę Wickiewicz, na temat historii obozów jenieckich zlokalizowanych w Łambinowicach
na Opolszczyźnie (do 1945 r. Lamsdorf) oraz prezentowanej wystawy

Otwarcie wystawy pt. „Już tylko pamięć”

opublikowane: 12 czerwca 2003

12 czerwca 2003 r. o godz. 16 w salach ekspozycyjnych Muzeum Gross-Rosen w Rogoźnicy odbyło się otwarcie w Krakowie, wystawy prac plastycznych Eugeniusza Molskiego, zatytułowanej „Już tylko pamięć”.
E. Molski, absolwent Państwowej Szkoły Sztuk Plastycznych we Wrocławiu, uprawia malarstwo, ceramikę i rzeźbę ceramiczną. Prace swe prezentował na licznych wystawach indywidualnych i zbiorowych, zarówno w Polsce jak i za granicą.
Przeniesiona z Galerii „Szalom” w Krakowie, prezentowana wystawa jest refleksją autora na temat cierpienia, przemijania i historii. „Już tylko pamięć” pozostaje nam po świecie, który zmiotła nawałnica wojny. Świecie, wyobrażenie, którego za pomocą rzeźb i obrazów pełnych ekspresji, przedstawia Molski.